Saat gecenin bir yarısı. Belki de burukluk deÄŸil benimkisi, sadece sade bir sitem. Bir insanın sürekli mi canı sıkılır. Bir tarafa atılmış gibi hisseder yüreÄŸini. Bir boÅŸluktur doldurulmaz. Yerine koymak istersin farkında olmadan kimilerini, koyamazsın. Sarılmak istersin belki de ona hiç sarılmadığın kadar sıkıca ve yürekten.

 Bazen öyle insanlar çıkar ki karşına, öyle zayıf anlarında yakalarlarki seni, o ÅŸiddetli sarılışları onlarla yaparsın. Tabiki o da karşılık verir sanki yerini o an için dolduruyormuÅŸ inancıyla sen zorladıkça zorlayan cinstendir. Yok ama bilmezki bu ayrıdır. Bir kere o çok eskilerden hatıra koku yoktur üzerinde koklamaya alıştığın. O tik tak atan, ÅŸiddetini gözbebeklerinin büyümesinden anladığın, dinledikçe hissettiÄŸin yüreÄŸin sesi baÅŸka türlüdür, yerini tutmaz. Kollar bir baÅŸka türlü sarardıki seni, o sarılış bedeni sardımıydı korku, üzüntü, kaygı kalmazdı. O eve geç geliÅŸlerini bekleyen meraklı gözler telaÅŸla kapıyı açtığında seni karşısında görmenin verdiÄŸi mutlulukla bir baÅŸka parlardı.

 Åžimdi yoksun. Uzaktasın… Kulaklarım o her sabah beni uyandırdığın sese muhtaç ÅŸimdi. O merakla gittiÄŸim, gördüÄŸüm, yaptığım, ettiÄŸim her yeri her ÅŸeyi dinlemeye hazır seni özlüyorum. O asabi tavırlarıma sabırla karşılık veren seni özlüyorum. Uzak deÄŸilsin belki ama sana istediÄŸim an uzanamayan ellerimi bir yerlere sığdıramıyorum.

 Her ÅŸey içimde patlıyor; seviçler, kederler, kaygılar… Kimse yerini tutmuyor. Olmuyor iÅŸte; diyeceksin kocaman oldun ne bu çocukça yalnızlık. Bu yalnızlık deÄŸil annem, sensizliÄŸe alışamamanın sitemi her boÅŸlukta beni saran.

 Yine de uzaklarda olsan da varlığını bilmek güzel. Hayatta olman bana güç veriyor. En azından senin için birseyler yapıyor olmanın gururu ve inancıyla yaşıyorum. Ama yine de ister yirmi yirmibeÅŸ, ister kırk kırkbeÅŸ, suya muhtaç bir çiçek gibi sana muhtacım.

 Seni çok seviyorum…

Bu yazı toplamda 33, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

• Hüznün KuÅŸattığı Ada: Mutluluk (0)
• 50 Sene sonra Universite olacak mı ? (0)