Ne sevgiler büyüttüm içimde
Toprağı susuzluktan çatlamış
ÇiÄŸli anemonlar yaÄŸmur beklese de
Hislerin sırça barınakları
Depremlere alışmış olsa da.
Kaç duvarı sair belalardan
Yıkılmış olsa da
Azametli sevgiler büyüttüm içimde.
Hasta ruhlardan ırak, siyah beyaz gecelerde.
Buruk tadı kedere varan yarı zamanlı sevinçlerde.
Senin aÅŸk dediÄŸin nedir ki,
Dediğin alacakaranlık vakitlerde.
Sessizce ama övünçlü gazellerde.
Zafere eÅŸ sevgiler büyüttüm içimde
Kaynağından ümit doÄŸan kuyulardan
İnanmazlıktan gelip, sonunda da
Ağırlığından ürktüÄŸün aÅŸklardan, korkularından
VahimleÅŸen, ücralarda kalan duygularından
Sentezleyip, karşı yönüne geçip hayatın
Nice sevgiler büyüttüm içimde.

Reyhan Yonat

Bu yazı toplamda 11, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Etiketler: Edebiyat, Edebiyat, Åžiir, Åžiir
Sayfayı Yazdir Sayfayı E-mail Gönder