Åžubat ayında Türkiye’ye kaçak sokulmak istenirken yakalanan maymun Ceyn, yeni evinde ziyaretçi akınına uÄŸruyor. Geçen hafta firar eden Ceyn’i aradık, kaçma öyküsünün perde arkasını ondan dinledik…..
13 Mart’ta DoÄŸan Haber Ajansı mahreçli, Mehmet Ezer imzalı bir ‘fikritakip’ haber düÅŸtü; internet dolaylarından ‘masaüstü’müze. Beraberinde ‘vatandaÅŸ gazeteciliÄŸi’ mamulü olaÄŸandışı müthiÅŸ cep telefonu görüntüleriyle. Arkasından gittik. Haberin odağında, Antakya Belediye Parkı’ndaki yeni ahÅŸap yuvasından özgürlüÄŸe kucak açan Afrika kökenli çaycı ve sabıkalı maymun ‘bacımız’ Ceyn vardı. Müjgân Halis’in Ceyn’le ilgili izlenimlerini, foto muhabirimiz Erkan Sevenler’in kadrajları eÅŸliÄŸinde, ay başında zaten SABAH Pazar’da okurlarımıza sunmuÅŸtuk. Haberimizden sonra sessiz kalmayan Ceyn’in sürpriz firarından anladık ki, hak haberciliÄŸini çok iyi bilen Müjgân, ‘hayat memat’ meselesi ettiÄŸi bu durumda yine halis gazetecilik örneklerinden birini göstermiÅŸ ve Ceyn’e sosyal haklarını anımsatmayı bilmiÅŸti! Hal böyleyken, Reyhanlı ilçesindeki Cilvegözü Sınır Kapısı’ndan Türkiye’ye Suriye üzerinden kaçak sokulmak istenirken ele geçirilen ve yeddiemin olarak Antakya Belediyesi’ne teslim edilen Ceyn, firarını ilk kez yine SABAH Pazar’a anlattı.

- Belediye sizin için ahÅŸap bir ev yaptı ama ilk fırsatta kaçtınız, neden?
- Asıl niyetim küresel ısınma nedeniyle tavan yapan muz fiyatlarını protesto etmekti. Yanlış anlaşıldım. 5 YTL’lik muz fiyatını görünce bitlerim tepeme çıktı. A, bir de çayım bitmiÅŸti. Fındık fıstık almaya çıktım haliyle. Kafeste paso bisküvi-çay baymıştı. Gündüz Caddesi’ndeki manava uÄŸramam ondandır. Tabii marul hastasıyım; bunun da etkisi büyük. E ne yapmışım ki? DaÄŸa kaçmayıp halkın arasına indim. Oysa herkes bir ÅŸeyleri açıp ‘kapatmaktan’ bahsediyordu. Sadece ben kapatıldığımı sanmakla yanılmışım.

KÄ°MSE ‘DONUN VAR MI’ DEMEDÄ°
- Kafesten kurtulur kurtulmaz, ipe serili temiz çamaşırlara koÅŸmanızı anlayamadık…
- Tabii anlayamazsınız, kaç zamandır Antakya’dayım, kimse kıçın başın açıkta, al ÅŸunu üstüne geçir demedi. Üstte yok baÅŸta yok, cepte para olmadığına göre, ben de yıkanmış temiz çamaşırlardan birini gözüme kestirdim. Bir don aldım, ama o harala gürelede kaybettik… Birkaç parça daha ödünç alacaktım ama evsahibi hanım "DiÄŸerlerinin bedeni sana gelmez," deyince oradan kederle uzaklaÅŸtım. Bu arada sizin de bizi kapattığınız gibi kafesleriniz varmış ve onlara ‘ev’ diyormuÅŸsunuz. Merak edip bakayım istedim.

- Sizi çocuk parkında görünce ÅŸaşırdık. Niçin gittiniz oraya?
- Yıllardır gitmediÄŸim için. Ne biçim soru bu? Çocuklar mezbahadayken beni sürekli ziyaret ediyordu, iade-i ziyaret yapayım dedim. Maymunsak, düÅŸüncesiz deÄŸiliz. Hadii (tespihini sallıyor) sallanmayın, baÅŸka soru.

- Ä°nsanların cep telefonlarıyla fotoÄŸrafınızı çekmesini neye baÄŸlıyorsunuz?
- Hem beni yakalamak istiyorlar hem de cep telefonlarında saklayacak kadar seviyorlar. Olay sırasında bir manav arkadaşı ziyaret etmiş, kalite kontrol yapıyordum. Herhalde insanlar maymunları sadece ormanda muz yer sanıyor ki, gariplerine gitti.

ANTAKYA BENÄ°M YENÄ° EVÄ°M
- Bir de sıcak künefe çekmiÅŸ canınız.
- Valla bunca zamandır Antakya’dayım, saÄŸ olsunlar yedirdiler içirdiler ama biri de eline bir sıcak künefe alıp getirmedi. Hazır tabanları yaÄŸlamışken, geç de olsa künefenin tadına bakayım dedim. Fakat kardeÅŸim, olmaz böyle lezzet, gerçekten de övüldüÄŸü kadar varmış.

- Çay bahçesine uÄŸradınız, simitçiye bakındınız, salıncakta bile sallandınız. Ama kimse sizi evinize dönmeye ikna edemedi, mecburen iÄŸne ile uyuttular. Bunu nasıl deÄŸerlendiriyorsunuz?
- Aslında Antakyalıların benimle hiçbir problemi yok. Ama ÅŸu insanoÄŸlu denen varlık, hayvanlarla yaÅŸamaya alışık deÄŸil. Biz Antakyalılarla birbirimizi karşılıklı sever, sayarız. Ä°ÄŸne biraz canımı acıttı ama kaderimdir, çekiyorum. Niye bilmem korkuyorlar, ama bana da arada bir hava deÄŸiÅŸikliÄŸi gerekiyor. Parka sevgililer gelip gidiyor, çocuklar simit alıp salıncaÄŸa koÅŸuyor. 30 bardak çay verdiler. Tekinin aklına yanına katık olsun diye simit ikram etmek gelmedi. Ben ne yapıyorum? Elde tespih, çay, hücremi voltalayıp duruyorum. Böyle hayat mı geçer? Belediyeye bana saÄŸladığı yuva için teÅŸekkür ederim ama, ÅŸu fani mapuslukta benim de bir yoldaÅŸa ihtiyacım oluyor. Yetkililerden bunun için bir çözüm bekliyorum. Tarzan’sız Ceyn olur mu? Siz olsaydınız kaçmaz mıydınız?
 

ALıntı : Sabah Pazar - Evrim ALTUĞ

Bu yazı toplamda 36, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

• Ä°lginç Gelenekler (0)
• Hangisi Gerçek (0)